Konkatedra w Kołobrzegu
Kołobrzeska kolegiata jest jednym z najstarszych i największych kościołów nad Bałtykiem, do dziś zdumiewa ogromem zarówno masywnej bryły jak i rozłożystego pięcionawowego wnętrza. Przez czterysta lat, do roku 1945 pozostawała pod zarządem protestantów, którzy stronili od bogatego wyposażenia, jednak pomimo tego zachowało się w niej wiele wspaniałych dzieł sztuki. Wznoszenie kolegiaty trwało blisko dwieście lat. Budowa rozpoczęła się około 1300 roku. Trzynawowy korpus halowy ukończono przed rokiem 1321, ale w skutek osiadania gruntu pod ciężarem olbrzymich murów nastąpiła katastrofa budowlana: prawdopodobnie runęło pod ciężarem całe sklepienie. Kłopoty z odkształcaniem się filarów pojawiały się i później, toteż w 1641 roku ściągnięto je żelaznymi obręczami i wykonano konstrukcję usztywniającą z dębowych bali zawieszonych między filarami, która przetrwała aż pożaru w 1945 roku. Kościoła nie oszczędzały także wojny. Między innymi w 1657 roku wybuch prochu w magazynie przy sąsiedniej ulicy zburzył południową wieżę. W 1807 zaś Francuzi ostrzelali świątynię, gdy dowiedzieli się że w kościele zamknięto ich współtowarzyszy. Całkowita zagłada przyszła jednak pod koniec II wojny światowej, kiedy to Niemcy zamienili Kołobrzeg w swoją twierdzę. Odbudowano ją w 80 latach XX wieku.